Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka. Siedzielismy przy oknie. Mariola odsunela zaslone i wyjrzala na ulice. Spojrzalem i ja. Przed Lajkonikiem stal skuter. W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej!